Like this:
Be the first to like this post.

Για την προσδοκία της ευτυχίας και τη διαρκή αναζήτηση της μιλά στην πρώτη του προσωπική ταινία (δεύτερη ταινία του μεγάλου μήκους με την «Κληρονόμο» με την Σμαράγδα Καρύδη και τον Πέτρο Λαγούτη) με τίτλο «Παράδεισος» ο Πατρινός σκηνοθέτης Παναγιώτης Φαφούτης, όπως αναφέρει η έντυπη έκδοση «Πρώτο Πλάνο» του 52ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης όπου το φιλμ έκανε την πρεμιέρα του και συμμετείχε μάλιστα και στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα.
Η εφημερίδα του Φεστιβάλ φιλοξένησε στο φύλλο της 9ης Νοεμβρίου 2011 συνέντευξη του Παναγιώτη Φαφούτη όπου μεταξύ άλλων λέει ότι «ο έρωτας και η συντροφικότητα είναι κινητήρια δύναμη για το ψάξιμο της προσωπικής ευτυχίας και θα ανθίζει σε όποια συνθήκη κι αν βρεθούμε». Όσο για το τι τον ενέπνευσε να ασχοληθεί με ένα σενάριο με πολλά πρόσωπα, διαφορετικές ηλικίες και διαφορετικές ιστορίες αγάπης, απήντησε ότι «η πολυπλοκότητα των σχέσεων δημιουργεί τις ιστορίες του σεναρίου, ακριβώς επειδή δεν υπάρχει ένας κανόνας, ένας τρόπος να πάρεις και να δώσεις αγάπη, γεννήθηκε η ανάγκη να ειπωθεί αυτό με περισσότερες από μία περιπτώσεις». Continue Reading
Και όχι μόνο λόγω της πατρινής καταγωγής του σκηνοθέτη αλλά και διότι όλη η ταινία εκτυλίσεται στην Πάτρα κατά τη διάρκεια του Καρναβαλιού.
Σινεφίλ και φίλοι του σκηνοθέτη βρέθηκαν φέτος στη Θεσσαλονίκη. Ανάμεσά τους οι: Ελένη Δάσιου, Σοφία Μαυρίδη, Γιάννη Μουγγολιά, Ασπασία Παΐζη, Αθανασία Ντόντη, Άλκηστη Σταθοπούλου. Κι ακόμη τον Τηλέμαχο Τσαρδάκα, την Κατερίνα Τασσύ, τον Κώστα Χριστόπουλο με τη σύζυγό του Ασπασία, ενώ με μίνι βαν έφτασαν στη Θεσσαλονίκη για συμπαράσταση στον Παναγιώτη Φαφούτη, οι: Γιώργος Φαφούτης, Νίκος Αποστολόπουλος, Γιώργος Γκανασούλης, Κωνσταντίνος Μάγνης, Δημήτρης Γεωργιάδης και Κώστας Καραγιάννης.
Η ταινία “Παράδεισος” και στις 2 προβολές της καταχειροκροτήθηκε και σχολιάστηκε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το documentary ύφος της που συναντά την μυθοπλασία.
Ειδικά για τους Πατρινούς η ταινία αποτελεί σημείο αναφοράς.
11/11/2011
[11:41]
Στο Σινέ «Ολύμπιον», της πλατείας Αριστοτέλους, ουρά στο γκισέ, γράφει σήμερα στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» ο Κωνσταντίνος Μάγνης που παρευρέθηκε εκεί. Ηλικίες, μέσος όρος τα τριάντα «και». Περισσότερα από 700 άτομα. Κόσμος από τη Θεσσαλονίκη και μια φούχτα Πατρινοί. Αναγνωρίσιμοι, φυσικά, μεταξύ τους. Κάποιοι ήρθαν από τη Λάρισα, έμαθαν το νέο: Ο Παναγιώτης Φαφούτης διαγωνίζεται στο Διεθνές Φεστιβάλ.
Πρωταγωνίστρια του φιλμ, η Πάτρα. Για πρώτη φορά στα χρονικά της ιστορίας της, η πόλη δανείζει τον εαυτό της στον κινηματογράφο. Τον διεθνή, παρακαλώ. Σύμφωνοι, έχουν παιχτεί κι άλλες ταινίες σε «σκηνικό» Πάτρας. Αυτή είναι όμως η πρώτη φορά που η πόλη γίνεται σινεμά, αυτή καθ’ εαυτή. Εσύ, εσύ, κι εσύ. Εμείς.
Ο «Παράδεισος». Θέμα πληρώματος για την παρέλαση. Αλληγορία. Με δύο όψεις. Από τη μια, η υπόσχεση ζωής, που σου δίνει η γέννησή σου, παραπλανώντας σε, καθώς η ζωή έχει κι άλλους, πανάθεμά τη. Από την άλλη, στον «παράδεισο» οι άνθρωποι δείχνουν πρωτόπλαστοι, αγνοί, αμήχανοι. Οι αμαρτίες τους είναι καρπός μιας αδυναμίας. Και διαρκών διλημμάτων. Τι κάνω τώρα; Με ποιον πάω; Και γιατί; Τα διλήμματα είναι αποφάσεις ζωής. Στηρίζονται στη βάση του αυτοσχεδιασμού ή μιας συναισθηματικής επιλογής, ρευστής σαν ποτάμι. Ισως αύριο να έκανες αυτό και μεθαύριο εκείνο. Αλλά σήμερα πράττεις τούτο. Διότι σήμερα είναι η ώρα που πρέπει να δράσεις. Αυτή είναι η ζωή. Continue Reading
This slideshow requires JavaScript.